Ten rozrzucony na dużej powierzchni górski kurort słynie z czystego powietrza, a na przełomie XIX i XX w. stał się ulubioną miejscowością wypoczynkową bogatych turystów.
Semmering jest położone na południowym zboczu, nad przełęczą o tej samej nazwie. Nie ma centrum: większość domów wybudowano wzdłuż Hochstrasse, która wznosi się łukiem nad dworcem kolejowym. Parkowanie nie stanowi tu problemu.
Kurort przyciąga przede wszystkim miłośników sportów górskich (nie wyłączając turystyki pieszej). W biurze turystycznym jest dostępna mapa Wanderkarte (z tekstem tylko w języku niemieckim) i broszura wskazująca trasy z najciekawszymi widokami. Od strony południowej nad Semmering wznosi się szczyt Hirschenkogel (1340 m), na który można się dostać nowo wybudowaną kolejką linową; jej dolna stacja wygląda jak wzięta żywcem z filmu science fiction.
Jedną z ciekawszych wycieczek można odbyć w kierunku północnym, gdzie leży malownicza Höllental (Piekielna Dolina) głęboki, wąski wąwóz, który wyrzeźbiły wody rzeki Schwarz. Z Semmering kręte lokalne drogi prowadzą do punktu widokowego Raxblick. Nieco dalej znajduje się Hirschwang, gdzie w 1926 r. zbudowano pierwszą austriacką kolejkę linową. Można wjechać na wysokość 1540 m (po drodze mija się Raxseilbahn), skąd roztacza się panorama na 4 strony świata. Hirschwang jest miejscem, w którym zaczyna się Höllental.
Wytyczona za Semmering linia kolejowa północwschód przebiega przez wzbudzające trwogę okolice z urwistymi skałami i zalesionymi wzgórzami (po prawej stronie). Trasa kolei, prowadząca przez wiele mostów i tuneli, była pierwszą w Europie alpejską linią kolejową, której budowę ukończył Karl Ritter von Ghega w 1854 r., a obecnie wpisana jest na Światową Listę UNESCO. Najbardziej malowniczym fragmentem jest półgodzinny odcinek pomiędzy Semmering a Payerbach.
Na wysokości 985 m znajduje się przełęcz Semmering, wyznaczająca granicę między Dolną Austrią a Styrią, przez którą przebiega droga nr 306. Zmotoryzowani mogą odbyć łatwe wycieczki wzdłuż Höllental. Do Hirschwang i Raxblick kursują nieliczne bundesbusy.
Wjazd na Schneeberg zębatą kolejką parową to całodniowa wycieczka gwarantująca cudowne widoki i dobrze przygotowane szlaki górskie. Górna stacja kolejki, Hochschneeberg, znajduje się na wysokości 1795 m. W pobliżu mieści się hotel i restauracja, a także taras widokowy przy małej kaplicy poświęconej cesarzowej Elżbiecie (żonie Franciszka Józefa). Ze stacji prowadzi ścieżka do Klosterwappen i Fischerhütte, gdzie można przenocować i coś zjeść. Obie miejscowości znajdują się w odległości 1 godz. 10 min spaceru od stacji i 20 min jedna od drugiej.
Do obu miejsc prowadzi początkowo ta sama ścieżka, która po 30 min rozdziela się. Lewe rozwidlenie wznosi się stromo na szczyt Klosterwappen (2075 m), który łatwo rozpoznać po radarze i krzyżu. Z tej trasy są najlepsze widoki na pasmo Raxalpe i wyższe partie Höllental, gdzie biegnie wąska serpentynowa droga wyglądająca stąd jak wstążka. Ze szczytu ścieżka schodzi w dół.
Inny płaski szlak po grani prowadzi do Fischerhütte, gdzie można przenocować i coś zjeść. Wyżej, za Fischerhütte, znajduje się punkt widokowy Kaiserstein (2061 m) z pomnikiem cesarza Franciszka I. Najbardziej urzekającym fragmentem panoramy jest Breite Ries, dolina erozyjna o stromych zboczach, w kształcie misy, zbudowana z szaroczerwonych skał.
|